| X Close | ||
|
| ||
نسل جوان ما با بحران عمیق اخلاقی مواجه است.
نتیجه تلاش چندین ده ساله نهادهای سیاستگذار فرهنگی در غرب،این بوده که به جوان ایرانی بقبولانند تنها راه پیشرفت و مدرنیزاسیون،زیرپا گذاشتن معیارهای اخلاقی موجود است ولاغیر.
از یک طرف، علیرغم آنکه هنوز بیش از یک ونیم میلیارد از مردم جهان در نظامی سوسیالیستی زندگی می کنند،القا می کنند که نظام سوسیالیستی وبه تبع آن،فرهنگ واخلاق سوسیالیستی و عدالت محور،دچار فروپاشی شده است.
از طرف دیگر با بزرگنمایی عیوب نظامهای مذهبی ،سعی دارند به روشنفکر جوان بقبولانند که دوره پایبندی به اخلاق مذهبی نیز به اتمام رسیده است.
به گمانم تا حد زیادی نیز در نیل به این هدف موفق بوده اند.
اگر نسل قبل هنر سینما را دربازی خلاقانه وتجربه کاری می دید،نسل جدید به بینی ودهان وظاهر هنرپیشه بهایی بیشتر از هنرنمایی او می دهد.
اگر نویسنده نسل گذشته دغدغه دردهای اجتماع را داشت،نویسنده مسخ شده نسل جدید براین گمان است که با فساد اخلاقی و لا ابالی گری و قلم فروشی یا بی تفاوتی درقالب پست مدرنیسم ،خیلی سریعتر پله های ترقی را طی خواهد کرد.
اگر موسیقیدان نسل قبل تلاش وممارست را تنها راه کسب موفقیت می دانست،به نسل جدید القا می شود که با عربده کشی وهنجارشکنی،راحت تر خواهد توانست به قله شهرت برسد.
نتیجه آن است که برای روشنفکر ایرانی، تن فروشی،مصرف داروهای روانگردان،خیانت به همسر ونهاد خانواده،دروغگویی وبسیاری اعمال چندش آور دیگر،به ارزشی کاذب وسراب موفقیت تبدیل شده است.
آیا جوانان زیادی را نمی بینید که به جای مطالعه وتلاش برای کسب موفقیت،به عمل جراحی بینی و پلک و هزار جای دیگر رو آورده اند یا بتوانند یک شبه هنرپیشه معروفی شوند؟
آیا در جراید نمی خوانید که هنرمندی کانوان گرم خانواده را با خیانت خود از هم پاشیده تا بتواند موفق تر باشد؟
چه کسی باید به اینها بیاموزد که مدرنیسم به معنای زیرپا گذاشتن ارزشها وکرامات انسانی نیست؟
مثال این راه گم کرده گان،مثال آن بیماری است که به علت سرخوردگی از افراطیون مذهبی به مصرف الکل رو آورده بود.وقتی درمقام پزشک،علت این اعتیاد را جویا شدم دریافتم که به خیال خود درحال مبارزه است.
بیچاره نمی دانست که آنچه را که به مبارزه طلبیده ،جسم وروح او است ولاغیر!
علیرغم بسیاری تیم های تخصصی از جمله تیم اقتصادی و رفاهی کشور که در کار خود موفق نبوده است ، تیم سلامت ایران در سی سال اخیر به موفقیت های چشمگیری دست یافته است.
ایران در مقایسه باکشورهای همسایه( که دستمزد بیشتری نیز به اعضای تیم سلامت خود پرداخت می کنند) توانسته بسیاری از شاخص های بهداشتی از جمله شاخص مهم مرگ ومیر زیر یک سال را کاهش دهد وافزایش امید به زندگی و دسترسی به خدمات بهداشتی به دنبال اجرای برنامه پزشک خانواده ،چشم انداز خوبی را برای سلامت توده مردم در سالهای آینده ترسیم می کند.
یکی از مهمترین علل کسب موفقیت های بهداشتی در ایران،داشتن برنامه های گروهی(یا به قول انگلیسی زبان ها تیم ورک)است.گروه سلامت ایران متشکل از پزشکان متخصص،پزشکان عمومی،کارشناسان وکاردانان و در محیطی ترین قسمت آن ،بهورزان است.
به جرات می توان گفت که بار عمده اجرای برنامه های سلامت بر دوش محیطی ترین عوامل اجرایی آن یعنی بهورزان است.
بهورزان در سطح روستا از بین بهترین وباسوادترین جوانان روستایی انتخاب شده و پس از طی دوره های آموزشی،موظف می شوند ارائه خدمات بهداشتی را به تک تک خانه های روستاییان ببرند.
نتیجه تلاش سی ساله این گروه پرتلاش آن است که امروزه در کمتر روستایی فلج اطفال،مرگ و میر مادران باردار،همه گیری بیماری های عفونی ، وحتی بیماران ناشناخته مبتلا به دیابت یا فشار خون دیده می شود.در حالی که در سطح شهرها به علت عدم استقرار بهورزان،بسیاری بیماران مبتلا به فشارخون ودیابت تا سالیان سال ناشناس و بدون تشخیص باقی می مانند.
با توجه به اهمیت نقش بهورز در تیم سلامت، بر وزیر جدید بهداشت واجب است که به تقویت اقتصادی و علمی این گروه بپردازد.
این حمایت ها می تواند شامل:
1-ارائه مبلغی از بودجه برنامه پزشک خانواده به بهورزان
2-برداشتن موانع ادامه تحصیل بهورزان
3-تهیه وتجهیز به موقع وسایل نقلیه موتوری بهورزان
4-ارائه برنامه های مدون بازآموزی با توجه به افزایش متوسط سنوات خدمت قاطبه بهورزان
و بالاخره
5- انتصاب نمایندگان بهورزان وبهورزان با سابقه به عنوان مشارین شبکه بهداشت ودرمان شهرستان
باشد
روزتان مبارک که سلامت روستاها حاصل زحمات شماست
نوشته اند که مدتهاست از حقیر بی خبراند.
الحمد لله که فعلا زنده ام اما دل ودماغی نیست که بنویسم.
یکی دوبار هم که خواستم چیزی بنویسم ،سایت آفتابلاگ را بسته بودند تا مبادا ریه نحیف ما به خس وخاشاک آلوده شود.
ممنون از این همه لطف دولتمردان که به فکر ریه ازکارافتاده ما هم هستند.
امروز در خبرهای انجمن پزشکان عمومی رشت خواندم که دکتر حسین پناه پزشک با سابقه گیلانی به دیارباقی شتافته.
اگر شهریار را عشقی وادار به ترک پزشکی کرده بود،دکترحسین پناه را عشقی دیگر وادار کرد که از معلمی به ادامه تحصیل در طبابت روی آورد.
انسانی بود خوش سابقه و نیکوکار
مردمی وبا سخاوت
نظیر همین دکتر وثوقی ودکتر صادقی خودمان در آستارا.
هرچند در کودکی بیشتر به مطب دکتر محمدی برده می شدم اماچندآمپول از دست دکتر فتحعلی که زمانی دوست پدرم بود نیز نوش جان کرده ام.
روحش شاد
برنامه طولانی سفر از آستارا تا خرمشهر را به پایان رساندیم
سفری به یاد ماندنی اما همراه با مشقت برای من که گیاهخوار هستم همه جا پر بود از تبلیغ بدن سرخ شده حیوانات مظلوم اما دریغ از یک غذای گیاهی
فقط در خوزستان بود که به واسطه وجود فلافل فروشی های متعدد توانستم دلی از عزا در آورم.
امیدوارم سالی خوب وسبز داشته باشید
چند روز دوری از عالم مجازی به خاطر تراکم برنامه های انتخاباتی نظام پزشکی بود.امروز بعد از مدتی تاخیر، سری حرفه ای به وب زدم.شرمنده ام از دوستان.از پزشکان آستارا که به حقیر رای دادند واینجانب را به عنوان پیروز اول انتخابات روز جمعه در آوردند کمال تشکر را دارم. امیدوارم بتوانم پاسخگوی نیازهای صنفی شان باشم.
اينجا «يانگجينگ» است.جايي در شمال غربي استان «گانسو»
مسولان اين روستا ديواري زيبا به طول دوكيلومتر در يك سمت جاده كشيدهاند.
حتما ديوارهايضدصوت را درشهرهاي بزرگ از جمله تهران خودمان ديدهايد.
اما اين ديوار، ضد صوت نيست!
بلكه ديوار ضدفقر است!
پشت اين ديوارهاي آجري زيبا و قرمزوارغواني،روستايي با خانههاي كاهگلياست كه بيش از 70 درصد مردم آن زيرخطفقراند.
ژانگ پينگ يك كشاورز اين روستا ميگويد:
اين ديوار ساخته شده تا مسافران مسير پايتخت «لانژو»شاهد فقر اين روستا نباشند.
«ژانگ تيانژي» يك روستايي ديگر نيز اظهارميكند كه بعد از ساخت اين ديوار مجبورشده مغازه خود را تعطيلكند و در عبور ومرور و رسيدن به منزل نيز دچار مشكل شدهاست.
در اوايل سال 2006 دولت مركزي دستور بازسازي روستا و بهبود وضع معيشت مردم را صادركرد.
مسوولان محلي هم سادهترين راه فقرزدايي را انتخابكردند!
اظهارات معاونبخشدار «يانگجينگ» جالب است:
«ما سال قبل برنامه فقرزدايي را شروع كرديم و يكي از اين موارد ،ساخت 1200متر از اين ديوار فرهنگي است كه مشاهده مي كنيد»
بله اين همان ديوارفرهنگي است كه باهم مشاهدهميكنيم:
در مغازههاي قصابيشان اجساد پوستكنده آدم را براي فروش ميگذارند.
خوب اگر اينطور است آيا ميتوانيم گوشت كودكانعقبمانده را كه شعور ندارند، بخوريم؟
****
نه!
حتما خواهيد گفت:
نه!
***
مطالب مرتبط:
چند روزي رشت هستم
در كارگاه شيرمادر
و رشت همان است كه بودشايد هم بدتر!
فقر،ترافيك،سردرگمي
براي من كه قريب چهارده سال است در شهر كوچك آستارا هستم
،رشت دريايياست متلاطم كه خسوخاشاك زيادي بر سطح دارد.
نمي دانم ذهنم كوچك شده يا فريبهاي اين شهر زياد.
هرچه هست توان ماندن ندارم.دلم سكوت ميخواهد.
نه سكوتي سنتي
كلبه اي در دل جنگل مجهز به اينترنت وماهواره و ..
كه بتوانم هر كسي را دلم خواست ببينم
هر چيزي دلم خواست بخوانم واز دغدغه هاي اين شهرهاي محنتزده وشلوغ بهدور باشم.
